Ventzislav Piriankov urodził się w Bułgarii w 1971 roku. Jego dzieciństwo i lata młodzieńcze przypadły w czasach panowania reżimu komunistycznego w Bułgarii. W sztuce między innymi wiązało się to z kultywowaniem silnych tradycji sztuki realistycznej i szlifowania rzemiosła co łączyło się z założeniami sztuki socrealistycznej. W nieoficjalnym kręgu ciągle żywa pozostawała sztuka ikony, choć religia oficjalnie była zakazana. Jeszcze przed liceum i związaniem się ze swoim mistrzem Piriankov zafascynował się ikoną. Z pasją wykonywał precyzyjne kopie, później wykorzystywał elementy ikon w swoich obrazach. Doskonałość zdobytego przez Piriankova rzemiosła malarskiego zaowocowała zdaniem do dwóch największych akademii sztuk pięknych w Bułgarii na pierwszym miejscu. Po pierwszym roku pobytu na akademii w Sofii, w 1991 roku, jako jeden z nielicznych wygrał prestiżowy konkurs na stypendium w Polsce. Przyjechał do Poznania na studia na Akademii Sztuk Pięknych i mieszka w tym mieście do dziś. W Polsce zetknął się z całkowicie innym podejściem do sztuki, gdzie panował rozkwit zapożyczonej z zachodu mody na sztukę konceptualną i krytyczną. Malarstwo zanikało sukcesywnie tracąc swoją pozycję, w siłę rosły hasła “im lepiej tym gorzej”. Piriankov nigdy nie mógł się pogodzić z zastanym stanem rzeczy. Na uczelni i później w środowisku krytyków pogardzano jego zamiłowaniem do jakości warsztatowej obrazu, i vice versa, Piriankov nigdy nie docenił sztuki dla sztuki wykonywanej przez artystów nie posiadających choćby podstawowych umiejętności malarskich.

Z drugiej strony, poza oficjalnym nurtem, jego obrazy szybko zyskały sobie wielu miłośników. Od 1995 roku Piriankov wystawia swoje prace na wystawach indywidualnych we wszystkich najważniejszych galeriach miejskich w Polsce. W 2000 roku ma miejsce jego tourne – wystawa objazdowa składająca się z 10 ekspozycji w 10 miastach Polski, towarzyszy jej wydanie autorskiego albumu malarskiego z obrazami artysty.
W 2004 roku Ventzislav Piriankov nabył w starej kamienicy w centrum Poznania duży przestronny lokal, w którym założył galerię sztuki, tu mieściła i mieści się jego pracownia.
Stabilna wartość proponowanej przez Piriankova sztuki zyskuje coraz więcej zwolenników. Zbigniew Nosowski oba wydania swojej książki “Parami do nieba” ilustruje obrazami Piriankova z cyklu “Śluby” oraz “Ikony małżeńskie”. Piriankov jest też laureatem wielu prestiżowych nagród. Na Biennale Miniatur w Kanadzie w 2000 roku zostaje wyróżniony za cykl „Visages”, a w Gorzowie Wielkopolskim wygrywa Biennale Sztuki Sakralnej. W 2007 na Biennale Sztuki Współczesnej we Florencji nagrodę otrzymuje jego monumentalny dyptyk „Presence”, który wyróżniono również eksponując w centralnym miejscu wystawy. Również w 2007 roku Piriankov zostaje uhonorowany medalem Ministerstwa Kultury Bułgarii za dorobek artystyczny.