Ostatni film Roberta Zemeckisa to najpiękniejsza laurka dla World Trade Center, jaka do tej pory powstała. Nieprawdopodobną historię, po którą sięgnął reżyser, znamy już z nagrodzonego Oscarem dokumentu „Man on Wire” – szalony francuski linoskoczek postanawia przespacerować się między świeżo zbudowanymi wieżami.

Zemeckis stworzył doskonały film, rewelacyjnie obsadzony i obłędnie nakręcony. Utrzymany w idealnym, szybkim tempie i zupełnie pozbawiony elementów przemocy (za co ode mnie ma olbrzymi plus). Totalnie kupiłem nawet przez dość bajkową konwencję, która może jednak niektórych drażnić. Pierwsza połowa to w zasadzie bardzo sprawnie nakręcony heist movie, okraszony idealną dawką humoru. Prawdziwa jazda bez trzymanki zaczyna się jednak w momencie przyjazdu bohaterów do Nowego Jorku.

Jako osoba czująca spory respekt przed wysokością (czytaj: „Piszcząca ze strachu po wejściu na drabinę”) gratulowałem sobie w duchu decyzji, by jednak odpuścić seans w IMAX-ie. Nie pamiętam, kiedy miałem tak zszargane nerwy po wyjściu z kina. Sekwencja rozgrywająca się na dachach WTC (i pomiędzy nimi) zapiera dech w piersiach i wywołuje palpitacje serca. Jest perfekcyjnie zrealizowana, świetnie zilustrowana muzycznie, poraża realizmem i stanowi prawdziwą wizytówkę stylu Zemeckisa i operatora Dariusza Wolskiego. Bliźniacze wieże przytłaczają swoim ogromem, a praca wirtualnej kamery swobodnie fruwającej wokół balansującego 400 metrów nad ziemią bohatera sprawia, że kurczowo ściskałem fotel, żeby z niego nie spaść.

Moment, kiedy Joseph Gordon-Levitt staje na skraju wieży, bierze głęboki oddech i robi pierwszy krok w przepaść, to prawdziwa magia kina.

Na sali kinowej wreszcie zapada idealna cisza, ustają odgłosy konsumpcji i wszyscy z rozdziawionymi paszczami wpatrują się w ekran. Iść koniecznie!

„The Walk. Sięgając chmur”
(„The Walk”)
reż. Robert Zemeckis
obsada: Joseph Gordon-Levitt, Ben Kingsley, Charlotte Le Bon
USA 2015, 123 min
United International Pictures, 9 października