Subiektywny top 7 Nowych Horyzontów

Ojcowie, matka i ja / Meine keine Familie
reż. Paul-Julien Robert
Austria 2012

Moja nieistniejąca rodzina – jak można przetłumaczyć oryginalny tytuł filmu – to familia 36-letniego dziś reżysera tego dokumentu. I choć biologicznych ojców po latach wolnej miłości mógł mieć on kilku, to jego psychologicznym rodzicem przez okres dojrzewania był z całą pewnością Otto Muehl. Austriacki artysta stojący w latach 60. w pierwszym szeregu wiedeńskich akcjonistów, w 1972 r. założył komunę Friedrichshof – społeczność wyjętą spod „kieratu” paternalistycznego modelu rodziny i wolnorynkowego, kapitalistycznego podejścia do własności. Społeczność, która buntując się przeciwko starym wartościom przez 12 lat swojego istnienia coraz bardziej osuwała się w patologie, z którymi chciała walczyć. Prowadząc swoistą terapię ze swoją matką, Paul-Julien Robert na otwartym organizmie swojego własnego „ja” bada zależności władzy i poddaństwa, które panowały na podwiedeńskiej farmie. Wertując nagrania z miejsca, w którym spędził 12 lat swojego życia, a także prowadząc rozmowy ze swoimi „krewnymi” nie boi się bólu, słabości i wstydu. Na przekór większości współczesnych dokumentalistów nie doszukuje się fabularnych zwrotów akcji, ale niewielkich nawet zmian w ludziach z którymi wspólnie postanowił podjąć wyzwanie zmierzenia się z przeszłością. [Filip Kalinowski]

Dodaj komentarz

-->