Uprawy do poprawy

„Od pola do stołu”. Takim hasłem reklamuje się otwarta niedawno w Soho Factory restauracja Szklarnia. Koncepcja słuszna. Wiadomo, najlepiej smakuje kradzione z krzaczka. Ukraść niewiele jednak się udaje, bo tytułowa szklarnia to raczej dom dla lalek. W środku dosłownie kilka pomidorów i jakieś zioła. Miejsca tak mało, że nawet nie da się stać. O wykarmieniu gości z tej uprawy nie ma mowy. Zjemy więc lunch z cudzego pola. Pola, które biorąc pod uwagę ceny, znajduje się chyba co najmniej za siedmioma, i to złotymi, górami. Konfrontacja z menu obala kolejny mit reklamowego hasła – wcale nie jest prosto i sezonowo. Jest wykwintnie: stek z miecznika z czarnym ryżem i pieczonymi pomidorkami (64 zł), krewetki z owocowymi sosami (43 zł) czy sałatka z sezonowanego rostbefu z agrestem (28 PLN). Rozdźwięk jednak panuje nie tylko na polu (sic!) kompozycji karty, ale również we wnętrzu. Sezonowy ogród urządzony jest w swobodnym stylu: meble z europalet, poduszki i kocyki. W środku na zmarzniętych gości czekają wykrochmalone obrusy, zastawa i biznesowy szyk.

Nie ma w tym nic złego, ale budzi to poważne wątpliwości, dla kogo stworzono nową knajpę. Może klucza trzeba szukać w informacji, że Szklarnia to projekt matki i córki, córki pewnie przesiąkniętej hasłami „zielono, zdrowo i sezonowo” i matki, która po prostu robi zielone. Nam odnaleźć się w tej przestrzeni było trudno. Mimo przemiłej obsługi i pysznego lunchu za 20 złotych (krem z patatów z karmelizowaną marchewką i pierogi z łososiem i twarożkiem) czuliśmy się trochę jak ubodzy krewni z pola. Poza ofertą lunchową w karcie tylko dwie zupy, dwie sałaty, kilka przystawek i pięć dań głównych, wszystki 40 zł plus, wszystko raczej z mięsem, i wszystko zgodnie z zasadą mniej znaczy więcej, czyli tyle co nic, ale ładnie podane. Ta refleksja dotycząca talerza idealnie pasuje do całej Szklarni. Ładnie, ale po co?

ul. Mińska 25, budynek 39
niedz.- pt. 11.00-23.00
sob. 11.00-02.00
www.restauracjaszklarnia.pl