Wystawa „Straszki” Natalii Borczi

„Straszki” to tytuł jednego z obrazów Natalii Borczi. Jej twórczość nie stanowi jednak ilustracji folklorystycznej krainy. Artystka porzuca wierne odwzorowywanie rzeczywistości. Na jej obrazach niełatwo jest zidentyfikować konkretne obiekty, postaci czy sceny. Wystawę będziemy mogli podziwiać od 30.11.2023 roku w Galerii Ewy Opałka/Fundacja Razem Pamoja.

Straszki są jedynymi dorosłymi ważkami, które spędzają zimę w Polsce. Nie jest jasne czemu ten gatunek zawdzięcza swoją nazwę. Prawdopodobnie odnosi się ona do ich płochliwej natury: odlatują natychmiast, gdy tylko poczują najmniejsze zagrożenie. Straszki to też istoty o nadprzyrodzonym charakterze, które występują w folklorystycznych opowieściach, lokalnych mitologiach, czy ustnych legendach. Nie mają one w sobie złowrogości baśniowych potworów, duchów i demonów. Na gruncie ludowych wierzeń są filigranowymi stworami pojawiającymi się w historiach przestrzegających przed niebezpieczeństwem, karzących za złe postępowanie lub po prostu budzących fascynację grozą.

Artystka podejmuje wyznawania wyznaczone przez nurt abstrakcji – eksperymentowanie z formą, kolorem, linią i kompozycją. Wiele z jej obrazów składa się z natłoku geometrycznych form, mniej lub bardziej regularnych kształtów, czy też wijących się linii. Przy czym nie podporządkowuje ich rygorowi matematycznej precyzji, a raczej wyłaniają się one z eksplozji barw, co wynika z afektywnej siły abstrakcyjnego malarstwa Borczi. Jej metoda malowania jest intuicyjna i w dużej mierze improwizowana. Gdy zaczyna – jak podkreśla – pracę nad nowym obrazem, nie zakłada z góry jego finalnej wersji. Efekt końcowy powstaje w wyniku wielu spontanicznych decyzji – jej obrazy są zbiorami osobnych gestów malarskich. Uznanie swojego malarstwa za otwarte na przypadkowość pozwala jej na swobodne wyrażenie emocji. To tutaj pojawiają się tytułowe „straszki”: materializują się w formie chwilowych nastrojów, sił z wnętrza psychiki rządzących procesem twórczym.