„Od dnia w którym zacząłem świadomie coś tworzyć, jestem w ciągłym stanie wojny z kulturą… Jestem na wojennej ścieżce ze społecznym status quo i tymi w których rękach spoczywa kontrola i władza. Jestem na wojennej ścieżce z hipokryzją i kłamstwami; na wojnie z mediami; z każdym sukinsynem, który krzywdzi innych dla swoich własnych potrzeb. Jestem na wojennej ścieżce z przywilejami i wszystkimi innymi rzeczami, przeciwko którym powinien się buntować każdy normalny człowiek.” – w tych słowach Genesis P-Orridge wyłożył w 1989 roku swoje artystyczne credo. Zanim ten artystyczny, społeczny i płciowy wywrotowiec, mag i muzyk w najbliższą sobotę, 28. listopada pojawi się w warszawskiej Hydrozagadce postanowiliśmy podsunąć wam kilka wskazówek gdzie szukać tropów pozwalających się rozeznać w jego blisko półwiecznej działalności artystycznej. Działalności totalnej, do której klucze takie jak dywersja, hałas, okultyzm, transgresja, psychodela czy… piękno wszystkie wiszą na jednym wspólnym kółku jakim jest istniejący już od ponad 30 lat – więcej niż – zespół Psychic TV; grupa z której trzecim już składowym wcieleniem – PTV 3, Genesis wystąpi już w ten weekend na stołecznej Pradze.
William S. Burroughs
Nothing Here Now But The Recordings
Industrial Records, 1981
Simon Ford
Wreckers of Civilisation: The Story of Coum Transmissions & Throbbing Gristle
Black Dog Publishing, 1999
http://www.blackdogonline.com/music/wreckers-of-civilisation.html
Skupiająca się na wczesnych działaniach Genesisa i jego towarzyszy, monografia poświęcona kolektywowi, który w latach 70. podkopywał mieszczańską stabilizację Brytyjczyków. Ocierającym się o pornografię obrazem i muzyką graniczącą z hałasem, członkowie COUM poruszyli nawet fundamenty Parlamentu.
Marie Losier
The Ballad of Gensis and Lady Jaye
Francja, 2011
The Ballad of Genesis and Lady Jaye // Trailer from Marie Losier on Vimeo.
Mający swą premierę w 2011 roku film dokumentalny autorstwa znanej ze współpracy z Guy’em Maddinem, artystki wizualnej i reżyserki Marie Losier. Historia pary, którą połączyła miłość i chęć przekraczania barier, które stawiały przed nimi ich własne ciała; nie męskie, nie żeńskie, ludzkie. Bo pandrogenia jak wspomina P-Orridge nie jest związana z płcią, a z umysłem.
Psychic TV / PTV 3
Mother Sky vs Alien Sky
Vanity Case, 2011
Zainspirowany poszukiwaniami niemieckich krautrockowców z Can, półgodzinny materiał, P-Orridge uznał za najlepszy jaki nagrał w życiu. Dwa piętnastominutowe, transowe numery balansują na granicy przystępności i psychodelii. Budzą niepewność i niepokój, a jednocześnie dają dziwne poczucie bezpieczeństwa; poczucie przynależności.

