Co jest najlepsze na jesienne mroki i chłody? Oczywiście dobra książka! W listopadzie w wyborze najlepszych pozycji literackich pomoże Wam Nowy Teatr, który zaprasza na cykl spotkań dookoła książki. Wśród zaproszonych gości m.in. Zyta Rudzka, JAcek Leociak, Sylwia Chutnik czy Krzysztof Modelski. Sprawdźcie pełny program wydarzeń!

Literatura w Nowym Teatrze

Nowa książka: Zyta Rudzka

3 listopada 2020 | 19:00 online

“Tkanki miękkie” Zyta Rudzka, Wydawnictwo W.A.B. – spotkanie z autorką.

Nieoczywista, bezlitosna i gęsta. Nowa powieść autorki głośnej “Krótkiej wymiany ognia”, wyróżnionej Nagrodą Literacją Gdynia i okrzykniętej m.in. jedną z dziesięciu najlepszych polskich książek dekady według tygodnika Polityka. „Tkanki miękkie” Zyty Rudzkiej.

Zyta Rudzka – pisarka i dramatopisarka. Napisała takie powieści jak „Białe klisze”, „Mykwa”, „Ślicznotka doktora Josefa”, „Krótka wymiana ognia” (W.A.B. 2018). Ta ostatnia otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia, weszła do finału Nagrody Literackiej Nike 2019 i została uznana za jedną z dziesięciu najlepszych polskich książek dekady przez tygodnik „Polityka”. Autorka sztuk teatralnych, m.in. „Zimny bufet”, „Cukier Stanik”, wyróżnionych Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną oraz Gold Remi na Worldfest Independent Film Festival w Houston.

Przekład przed korektą: Krzysztof Modelski

8 listopada 2020 | 16:00

Krzysztof Modelski przeczyta fragmenty zbioru opowiadań “Perły” Izaaka Joszuy Singera.

„Perły” to wydany w 1922 roku w Warszawie tom, który był pierwszym zbiorem opowiadań Izaaka Joszuy Singera, brata Baszewisa. Zawiera dziesięć opowiadań, które powstały w latach 1916-1922. Są to opowiadania o różnorodnej tematyce. Ich akcja toczy się niemal wyłącznie na ziemiach polskich, choć część z nich powstało w okresie, kiedy I. J. Singer przebywał na terenach ogarniętej rewolucją i wojną domową Rosji i Ukrainy. Singera interesują ludzie: ich losy, dylematy, uwikłanie w otaczający świat. Są to przede wszystkim Polacy i Żydzi, ale ich pochodzenie i wyznawana religia okazują się zwykle sprawą drugorzędną.

Krzysztof Modelski (1952), tłumacz, historyk i nauczyciel, autor wielu przekładów literackich: opowiadań M. Nadira, I. Baszewisa-Singera, A. Rajzena, J. Josady, Z. Segałowicza (publikowanych w tygodniku “Fołks Sztyme”), powieści Izraela Rabona Ulica (Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1991) oraz zbioru opowiadań Izraela Joszuy Singera, Na obcej ziemi (Wydawnictwo Fame Art, Lublin 2020); konsultant i autor tekstów nt. polskich Żydów w polskiej edycji Encyklopedia Britannica, współautor książki Żydzi w Wielkopolsce na przestrzeni dziejów (Poznań, wyd. 1 1995, wyd. 2 1999)

Nowa książka: Ludowa historia polski Adama Leszczyńskiego

12 listopada 2020 | 19:00

Spotkanie wokół książki “Ludowa historia polski” Adama Leszczyńskiego.

Ludowa historia Polski to opowieść o tym, co zostało w polskiej pamięci zakłamane, albo z niej wyparte. To historia 90 proc. Polaków — ubogich i niewykształconych, tych, którzy mieli ciężko pracować i słuchać narodowych elit — od początku Polski aż do czasów współczesnych.

Głównym przedmiotem książki jest władza — władza tych, którzy w społeczeństwie są na górze nad tymi, którzy są na dole — oraz instytucje społeczne, które służyły elitom do przejmowania tego, co wyprodukował lud. To nie tylko więc historia poddaństwa i pańszczyzny, ale także relacji w fabryce i w biurze w XIX w. To historia ludowa, a nie narodowa: mniej interesują mnie wojny i powstania, a bardziej to, jak ich sukcesy i klęski zmieniały relacje pomiędzy mieszkańcami naszego kraju, Polakami, Żydami, Ukraińcami i innymi mniejszościami.

To także historia idei — idei, które uzasadniały sprawowanie władzy przez pana nad poddanymi, przez fabrykanta czy dyrektora nad robotnikami. Elity wytwarzały wiele uzasadnień dla swojego statusu i te uzasadnienia zmieniały się w czasie. Śledzę ich ewolucję. Równolegle trwała także dyskusja o emancypacji i równości. Zwolennicy tych idei zwykle jednak byli na naszych ziemiach w mniejszości.

To wreszcie historia buntu i oporu — sabotażu w pracy, buntu przeciwko pańszczyźnie, strajku w fabrykach. Było ich w historii Polski bardzo wiele, niekiedy niesłychanie okrutnych, ale także przemocy stosowanej powszechnie w życiu codziennym.

Przekład przed korektą: Michał Tabaczyński

22 listopada 2020 | 16:00

Michał Tabaczyński przeczyta fragmenty Anatomii melancholii Roberta Burtona.

Pierwszy w polszczyźnie wybór z całości dzieła tego potwora słów, giganta barokowej prozy, mistrza paradoksów, jednego z największych ironistów w historii literatury, modelowego melancholika oraz pozbawionego złudzeń utopisty. Anatomia melancholii to książka legenda, księga wszystkich ksiąg, tekst wzorcowo bezkompromisowy, który chciał zmieścić w sobie całą dostępną wówczas bibliotekę, opisać melancholijną przypadłość, ale i zdiagnozować depresyjną cywilizację. Co najciekawsze (i zarazem niezwykle bolesne) ta diagnoza ze zdumiewającą aktualnością przystaje wciąż do naszego świata. „Wszyscy jesteśmy pomyleni” – mówi Burton i z całą bezwzględnością wylicza za pomocą tych swoich gargantuicznych, meandrujących zdań wszystkie powody ludzkiego szaleństwa: opresję polityki, religię, miłość, nadmiar wiedzy i niedostatek uczciwości, biedę, głód, zarazy, gnuśność i tyranię konwenansu, głupotę władców i społeczną agresję. A wszystko to podane w niezwykle atrakcyjnej retorycznie i nowoczesnej formie wielkiego centonu, dygresyjnego eseju rozbrzmiewającego echem wielu głosów z tysięcy zawartych w nim cytatów.

Robert Burton (1577-1640), angielski pisarz, duchowny i bibliotekarz, autor właściwie tylko jednej – choć ogromnej, bo liczącej ponad 1200 stron – książki. Pierwsze wydanie Anatomii melancholii ukazało się w roku 1621, ale autor nieustannie rozszerzał i poprawiał jej tekst – rok po jego śmierci ukazała się szósta, ostateczna redakcja. Powszechnie uznawane za jedno z najważniejszych dzieł w historii literatury oraz arcydzieło prozy eseistycznej, weszło ono również i do historii nauk medycznych, i do popkultury.

Nowa książka: Wieczne strapienie. O kłamstwie, historii i Kościele Jacka Leociaka

30 listopada 2020 | 19:00

Spotkanie z autorem wokół książki Wieczne strapienie. O kłamstwie, historii i Kościele Jacka Leociaka poprowadzi Sylwia Chutnik.

“Notuję tutaj to, co mnie zadziwia, irytuje i oburza w życiu publicznym, a co ma źródło w kłamstwie, zakłamaniu, hipokryzji. Nie wolno kłamać, ale przecież wciąż kłamiemy, życie składa się z wielkich kłamstw i drobnych kłamstewek. Człowiek zakłamany jest nieszczęśliwy i godny litości, ale też groźny dla innych i dla samego siebie. Szczególnie boli, kiedy kłamią ci, którzy powinni mówić prawdę dla dobra ogółu, dla pożytku społecznego, z szacunku dla drugiego człowieka i z bojaźni Bożej. Po politykach trudno dziś oczekiwać szczególnego przywiązania do prawdomówności. Wciąż oczekujemy go po Kościele. Tam hipokryzja jest jeszcze bardziej dewastująca niż w polityce. Musimy spojrzeć jej w oczy, wytknąć ją surowo i jasno, by umieć się bronić, by dać wyraz strapieniu, oburzeniu i niezgodzie.”

~ Jacek Leocia

Jacek Leociak (ur. 1957) – prof. dr hab., kierownik Zakładu Badań nad Literaturą Zagłady w Instytucie Badań Literackich PAN, członek założyciel Centrum Badań nad Zagładą Żydów przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, redaktor rocznika „Zagłada Żydów. Studia i Materiały”. Opublikował: Tekst wobec Zagłady. O relacjach z getta warszawskiego, Getto warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście (wspólnie z Barbarą Engelking), Doświadczenia graniczne. Studia o dwudziestowiecznych formach reprezentacji, Ratowanie. Opowieści Polaków i Żydów, Spojrzenia na warszawskie getto, Młyny boże. Zapiski o Kościele i Zagładzie (książka była nominowana do Nagrody Literackiej Nike) oraz Biografie ulic. O żydowskich ulicach Warszawy: od narodzin po Zagładę. Wydał także (wraz z Martą Janczewską) Antologię Archiwum Ringelbluma. Zajmuje się różnymi formami zapisu doświadczeń granicznych (w tym doświadczenia Zagłady). Razem z Barbarą Engelking przygotował koncepcję galerii „Zagłada” w Muzeum POLIN. Był także pomysłodawcą i współscenarzystą zorganizowanej tam wystawy czasowej Tu Muranów. W 2019 roku został uhonorowany prestiżową Nagrodą im. Kazimierza Wyki przyznawaną za wybitne osiągnięcia w dziedzinie eseistyki oraz krytyki literackiej i artystycznej.