„Sny” wystawa wyjątkowych zdjęć Ewy Rubinstein, córki Artura Rubinsteina

Ewa Rubinstein wystawa
© Ewa Rubinstein Lit dans un miroir, Rhode Island 1972

Wystawa prezentuje wybór prac Ewy Rubinstein z trzech dekad – od lat 60. do 80. XX w. Wiele z nich stało się ikonami światowej fotografii, jak choćby portret ojca, wybitnego polskiego pianisty Artura Rubinsteina czy „Lit dans un miroir, Rhode Island” z 1972 roku. Większość powstała podczas licznych podróży artystki po świecie. Przede wszystkim prezentacja jest okazją do spotkania z Ewą Rubinstein, jej wrażliwością, sposobem patrzenia na świat i drugiego człowieka, gdyż, jak mówi, „każda fotografia, którą robimy, jest częścią autoportretu”.

Ewa Rubinstein – Sny

W pewnym momencie życia zmieniło się dla mnie znaczenie fotografii: z celu samego w sobie stała się dla mnie formą badań, sposobem dowiedzenia się czegoś o tym, co nazywam „trzecim wymiarem”, który jest wynikiem zespolenia zewnętrznej rzeczywistości, tak jak ją postrzegamy, z naszymi najgłębszymi odczuciami i reakcjami na nią. To zespolenie wytwarza pod powierzchnią obrazu pewnego rodzaju wewnętrzny krajobraz, który możemy zgłębiać, próbować zrozumieć, lub też – oczywiście – zignorować.
Jak i dlaczego wybieramy jakiś określony obiekt? Dlaczego wybieramy ten obiektyw i ten kąt? Co takiego nasze zdjęcia mówią o naszym postrzeganiu świata, o innych, ale też o nas samych? Czy próbujemy odwzorowywać, czy wyrażać, stwarzać, oddziaływać, zmieniać…?

© Ewa Rubinstein, Artur Rubinstein, Rzym, 1969

Zawsze czułam, że – w pewnym sensie – obraz mnie „opanowuje”, inaczej mówiąc, zostaję przyciągnięta przez coś lub kogoś i to coś lub ktoś wyzwala u mnie poczucie zażyłości, na które muszę odpowiedzieć. W tym sensie każda fotografia, którą robimy, jest częścią autoportretu, choć często ani tego nie rozumiemy, ani się do tego nie przyznamy przez długi czas po zrobieniu zdjęcia. A ono zawsze mówi o wiele więcej o nas samych niż o tym, co fotografujemy. Dla mnie zdjęcie jest rodzajem snu, i przebudzenia; jest snem, który nie znika o poranku, nie zostaje ani ocenzurowany, ani zapomniany – wręcz przeciwnie, pozostaje obecny, daje na siebie stale patrzeć, aż do momentu, gdy wreszcie jesteśmy gotowi z niego wydobyć wszystko co najgłębsze, każdy sens.
Fotografowanie ludzi, czy to na ulicy, nieformalnie, czy do portretu, powie ci wszystko o osobie fotografa na podstawie jego wrażliwości (a czasem jej braku!). Są fotografowie, którzy będą traktować ludzi po prostu jako tworzywo, z którym wolno im zrobić wszystko co im się podoba, bez wskazania na ich jednostkowe człowieczeństwo (mogłabym podać nazwiska!). Są tacy, którzy nawet w trudnych sytuacjach (myślę tu o pewnym fotografie wojennym) poświęcają czas, nawet jeśli są to tylko ułamki sekund, na traktowanie innych tak – jak chcieliby, aby ich traktowano. Tacy ludzie niejako „rozpoznają” siebie w innym człowieku. Myślę, że w tym sensie większość portretów mówi więcej o fotografie, niż o jego pozornym obiekcie.

Ewa Rubinstein wystawa

© Ewa Rubinstein Jeune fille, gare de Waterloo, Londres 1969

Nie chodzi tu o ćwiczenia z obsesji na punkcie samego siebie; tu chodzi raczej o podwyższenie i poszerzenie naszej świadomości, że fotografia, nawet bardziej klarowna niż charakter pisma i bardziej trwała niż sny, może zadawać a czasem odpowiadać na najbardziej dogłębne i fundamentalne pytania naszego życia. Nie mam wątpliwości, że fotografia dzięki swej zdolności do „chwytania” informacji w ciągu setnych sekund i bycia świadkiem już na zawsze, jest wyjątkowym narzędziem pozwalającym na patrzenie w głąb i „pod powierzchnię” naszego życia.
Ewa Rubinstein, 2020

Wystawa jest także okazją do zakupu niezwykłych fotografii artystki i obcowania z nimi na co dzień.

Ewa Rubinstein (ur. 1933 w Buenos Aires, Argentyna) fotografka, portrecistka i dokumentalistka, której prace są zawsze precyzyjnie dopracowanymi kompozycjami. Córka polskiego pianisty Artura Rubinsteina. Studiowała na University of California. Fotografii uczyła się u Lisette Model i Diane Arbus, a profesjonalnie zajęła się nią od 1967 roku. Pracowała m.in. dla magazynu „Vogue”. Należy do American Society of Media Photographers oraz do Polish Institute of Arts and Sciences of America. Laureatka Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Miała ponad 100 indywidualnych wystaw na całym świecie, wydała kilka albumów, w tym trzy w Polsce. Prace artystki znajdują się m.in. w kolekcjach: Biblioteki Narodowej w Paryżu, The Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku, ICP w Nowym Jorku, Museum Ludwig w Kolonii, Fotografiska Museet w Sztokholmie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Kiyosato Museum of Photographic Arts (Japonia), Muzeum Narodowego w Warszawie. Mieszka w Nowym Jorku.

dzień otwarcia: 29.10.2020, godz. 14.00–18.00

29.10–21.11.2020

Galeria Jednostka

Andersa 13 (skwer Tekli Bądarzewskiej)

00-159 Warszawa

www.jednostka.com

godziny otwarcia:
czwartek–sobota: 14.00–18.00

oraz po wcześniejszym umówieniu telefonicznym

-->