Bułko! Przytul mnie

Mokotów bułą stoi. Gdzie nie pójdziesz bułka! A to przez bibułkę, a to z mięsem, a to taka świeżo wypiekana. Moja dzielnica na brak lokali, gdzie można smacznie zjeść nie narzeka, ale cieszy mnie, kiedy pojawia się jakieś nowe miejsce. Zwłaszcza w uliczkach mniej popularnych i uczęszczanych, ale z potencjałem. Tak jest na przykład z ulicą Narbutta, na której co prawda znajduje się popularne Kino Iluzjon, a w środku jest kawiarnia, ale innych miejsc, jak na lekarstwo. A spokojna uliczka mogłaby być dobrą alternatywą dla głośnej, mainstreamowej Puławskiej.

Coś się tam jednak zaczyna dziać, a w rywalizacji o klienta lubiącego produkty mączne, stanęło otwarte pod koniec maja Cafe Bistro Czuła Buła. Nowy zawodnik już swoją nazwą określił, jakie usposobienie będą miały do klientów, czekające tam na nich wyroby. Niestety moje spotkanie jeden na jeden ze zwykłą białą bułką a la mini bagietka (3zł) zweryfikowało jej stosunek do mnie. Zwykła okazała się również w smaku i wyrobie.

Bułka na zewnątrz wita nas miło i przyjemnie. Trochę po francusku, kilkoma stolikami w kolorze bieli i błękitu. W środku jest też trochę szarości, ale zdecydowanie dominują jasne kolory. Nawet przytulnie, ale ja już to gdzieś widziałam. W doniczkach rośliny i kwiaty w wazonach. Dla ozdoby drewniane skrzynki. W kącie półka z książkami i grami. To, co uderza na początku, to zapach jedzenia. Kuchnia jest na widoku, a ja nie zawsze chciałabym czuć i widzieć, jak przygotowują moje danie. Czasami nie warto.

12.00 to pora na późne śniadanie, lunch albo wczesny obiad. Wybór w karcie spory. Najwięcej opcji śniadaniowych w cenach od 10zł do 13zł (śniadanie dla dwojga 42zł). Towarzyszki mojego posiłku zdecydowały się na jajka na kołderce z mini sałatką i pieczywem (13zł) oraz amerykańskie pankejki sztuk trzy z owocami (11zł). Do tego kawa americana z mlekiem, która w zestawie śniadaniowym kosztuje 4zł. Chociaż miałam ochotę poeksperymentować i wybrać naleśnika vege ze szpinakiem (12zł), zdecydowałam się na „klasykę gatunku” za 12zł (dla bezglutenowców możliwość zamówienia naleśników z mąki gryczanej za dodatkowe 2zł). Duży, wytrawny naleśnik, polany domowym sosem tysiąca wysp i ozdobiony pestkami dyni, i słonecznika z każdym kęsem był coraz trudniejszy do przełknięcia. Ciasto było zbyt suche i nie pomogła nawet jego śródziemnomorska zawartość (pomidor, mozzarella) ani lemoniada na owocach z kardamonem i miętą (7zł). Może trzeba było wybrać coś z buł i pajd (15zł-17zł), które na talerzu sąsiadów wyglądały bardzo zachęcająco? Koleżanki miały więcej szczęścia. Jajka były dobrze przygotowane i doprawione. Pankejki może nie powaliły wyglądem i smakiem, ale dały się zjeść. Śniadanie pozostawiło nas z pytaniem: czy pieczywo naprawdę robione jest na miejscu, czy to jednak gotowe ciasto, które tylko trafia do pieca?

Dałam Bułce drugą szansę i tym razem wybrałam się tam na poobiedni deser, który miał zaspokoić moje ciało i może też duszę, które domagały się uzupełnienia węglowodanów. Do wyboru miałam sernik na ricottcie z wanilią i pełnoziarnistym spodem (12zł), ciasto domowe (10zł) i twarożek z owocami w pucharku również reklamowany jako domowy (13zł). Wybór padł na tartę owocową na kruchym ręcznie robionym spodzie (12zł). Skusiły mnie sezonowe owoce, które były na wierzchu-borówka i malina, lecz niestety to nie one dominowały w smaku. Górę wziął serek mascarpone, którego jak dla mnie, było za dużo i przez to ledwo ten mój grzeszny deser dojadłam. Do pica zamówiłam kawę mrożoną (12zł), która nie wyróżniała się smakiem, ale mocą działania. Długo nie mogłam po niej zasnąć i to nie dlatego, że myślałam o jej niesamowitym smaku.

Bułka drugą piekarnią nie będzie. Na firmamencie śniadaniowni też nie wyróżnia się niczym specjalnym. Można tu jedynie przysiąść na chwilę, poplotkować z koleżanką przy lemoniadzie albo popracować przy komputerze, popijając mocną kawę. Ja sama podejścia do Buły miałam dwa, ale za każdym razem było to bardziej grzecznościowe podanie ręki niż czuły, przyjacielski uścisk.