Raj jest wyspą, piekło też – Niebieskie Psy w Gdańskiej Galerii Miejskiej

„Istnieje wiele wysp tak bardzo oddalonych od kraju macierzystego, że trudno umieścić je na jego mapach. Najczęściej są one pomijane; czasem jednak sadza się je w kartograficznej oślej ławce: ciasnej ramce, zepchniętej na sam brzeg, z własną skalą, ale bez informacji o rzeczywistym położeniu. Stają się wtedy przypisami do danego kraju, w pewnym sensie zbędnymi, albo daleko ciekawszymi niż jego masywny kontynentalny korpus”.

Judith Schalansky, Atlas wysp odległych

Rozpoczynamy podróż. Jesteśmy na wyspie leżącej na Morzu Arabskim, w strefie klimatów tropikalnych. W porze wilgotnej średnie temperatury wynoszą tu około 30 stopni Celsjusza. Jesteśmy przy bramie, niegdyś najważniejszym monumencie miasta, który dziś porasta dzika roślinność. Z gąszczu przebijają wieże i krzywoliniowa kratownica, rzeźbiona w żółtym bazalcie. Za łukiem bramy znajdują się schody wiodące ku wodzie. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to zatoka i port, z którego można popłynąć na kolejną odległą wyspę.W sąsiadującej z portem, osnutej mgłą dzielnicy nieśpiesznie biegają psy w kolorze indygo*, chowając się i wyłaniając zza gęstych chmur. Ta część wyspy, spowita ciemnością daje schronienie przed gorącem. Cena schronienia jest jednak bardzo wysoka – skażona kolorem indygo, najmodniejszym w tym sezonie. Chłodząc się w wodzie, psy rozciągają się, ziewają, rozbudzają się do życia.Fale wściekle biją o brzeg, nadając wszystkiemu wokół intensywną błękitną barwę.Tutaj leży wyspa, drugi koniec znanego nam świata, gdzie psy szczekają, a karawana jedzie dalej.

Kontynuując podróż palcem po mapie, wiedziemy ją między strefami wilgotnego klimatu kontynentalnego a zwrotnikowego klimatu monsunowego. Zbieramy doświadczenia, inspiracje, odkrywamy samych siebie. Zbliżamy się do miejsca, które nie ma rzeczywistego położenia, ale pozwala na zastąpienie tła zdarzeń dowolnym obrazem przychodzącym nam na myśl.W tej przestrzeni, wykorzystując technikę green screen, zastajemy codzienność, w której ubrania są nośnikiem historii i przeżyć. Bez kompulsywnego przemieszczania się docieramy do prawdziwego
sedna podróży. Cumujemy wraz z wszystkimi smutnymi, niechcianymi ubraniami, które świadomie nie chcą być trendy.Miejsce, do którego dotarliśmy, pozornie znajduje się w centrum. Jednak pozostając tu dłużej, czujemy, jakby było na uboczu – wyłączone z ciągłego uczestniczenia. Tu nie trzeba pytać: czy pasujesz? Jesteś w bezpiecznej przestrzeni, wolny od osądu. Na jasnej betonowej podłodze leżą wymieszane ciuchy; zmiksowane, zrzucone z wieszaków. Między nimi biegają Niebieskie Psy. Opowiadają nam swoje niewygodne prawdy, ocierając się i gubiąc sierść.

Pat Guzik wraz z Tomkiem Armadą zabierają nas w podróż na nieznany ląd. Oddaleni od siebie, prowadzą kilkumiesięczną rozmowę. Wymieniają się swoimi doświadczeniami i refleksjami, jednocześnie kontestując przemysł odzieżowy. Rozmowy poza strefą czasową, wyszywane 8391** rodzajami ściegów. Właśnie to będziesz mógł/mogła odczuć, odwiedzając przestrzeń skrojoną na miarę dzisiejszych czasów.

P.S. Też mam teraz dość dojechany czas i potrzebuję takiego trochę slow i pomyślenia nad tym wszystkim.

*Po ulicach jednego z największych miast Indii przez kilka dni biegało jedenaście niebieskich psów. Wszystkiemu winne zanieczyszczenie wody i powietrza. Zob. Indian blue dogs blamed on river pollution, „ODN News”,

**Odległość między Hong Kongiem a Łodzią.
Współrzędne geograficzne: 18°50’00.0″N, 72°50’00.0″E
Współrzędne geograficzne: 22°17’07.0″N, 114°09’27.0″E
Współrzędne geograficzne: 51°47’00.0″N 19°28’00.0″E

Niebieskie Psy
Pat Guzik, Tomasz Armada
Miejsce: Gdańska Galeria Miejska 1, ul. Piwna 27/29
Wernisaż: 07.06.2019, piątek godz. 18.00
Wystawa: 08.06 – 13.07.2019, wtorek – niedziela, godz. 12.00 – 18.00
Artyści: Pat Guzik, Tomasz Armada
Kuratorzy: Gabriela Warzycka-Tutak,
Identyfikacja wizualna: Marcel Kaczmarek
Wstęp wolny

Pat Guzik, ur. w 1986, pracuje i mieszka w Krakowie. Ukończyła filozofię na Uniwersytecie
Pedagogicznym w Krakowie oraz projektowanie i konstrukcję odzieży w Szkole Artystycznego Projektowania Ubioru. Jej kolekcja dyplomowa została nagrodzona półrocznym stypendium w Escuela de Formación Gremio Artesano de Sastres y Modistas w Walencji, gdzie pod okiem mistrzów szycia haute couture studiowała techniki szycia ręcznego oraz konstrukcję krawiectwa męskiego i damskiego. W 2010 była gościem specjalnym pokazu w Hanowerze na zaproszenie tamtejszej Akademie für Mode und Design FAHMODA, finalistka konkursu Habitus Baltija (Ryga 2010),
zwyciężczyni konkursu „Folk w wielkim mieście” zorganizowanego przez Stowarzyszenie na Rzecz
Muzeum Mody i Tekstyliów (Białystok 2012), finalistka konkursu i uczestniczka warsztatów prowadzonych przez Krzysztofa Stróżynę w ramach Art & Fashion Stary Browar by Grażyna Kulczyk (2014), finalistka konkursu „Gombold újra” podczas Central European Fashion Days (Budapeszt 2016), zdobywczyni pierwszej nagrody oraz nagrody specjalnej w konkursie Eco Chic Design Award Hongkong zorganizowanym przez Redress Asia oraz nagrody specjalnej przyznanej przez Janet Ma (2016). W 2016 pokazała kolekcję podczas Hongkong Fashion Week, pracowała nad autorską upcyclingową kolekcją-kapsułą dla marki Shanghai Tang (Hongkong 2017), nagrodzona The Eluxe Awards 2017 (Sustainable Luxury Awards) podczas Green Fashion Week w Los Angeles w kategorii
Best Formal/Couture Fashion Label. W 2018 otrzymała Stypendium Twórcze Miasta Krakowa, w tym samym roku we współpracy z Culture.pl (Instytut Adama Mickiewicza) pokazała kolekcję podczas Centre Stage Asia’s Fashion Spotlight w Hongkongu. We współpracy z Justyną Górowską i Fundacją Razem Pamoja w 2018 roku stworzyła performans i wystawę Czego oczy nie widzą, temu sercu nie żal (2018), w tym samym roku, współpracując z galerią fundacji Razem Pamoja, stworzyła Sustainable POP UP SHOP. W 2019 pokazała kolekcję podczas Vancouver Fashion Week, na którym zdobyła nagrodę dla najlepszej kolekcji zaprojektowanej i wykonanej zgodnie z zasadami mody zrównoważonej, przyznaną przez NGO Redress Asia. Obecnie prowadzi markę Pat Guzik. Projektuje, konstruuje, produkuje ubrania zgodnie z ideą mody zrównoważonej. Łączy inspiracje z Azji i Europy, tworząc zrównoważony streetwear z elementami high fashion. Współpracuje z ilustratorem Mateuszem Kołkiem, który jest autorem nadruków na tkaniny. Ubrania Pat Guzik produkowane są w Polsce, z materiałów polskich wytwórców, we współpracy z lokalnymi producentami. Wykłada na Wydziale Projektowania Odzieży w Chongqing Technology and Business University. Uczy studentów projektowania w duchu mody zrównoważonej oraz budowania konceptów kolekcji.

Tomasz Armada, ur. 1994 w Końskich, artysta wizualny i projektant, członek grupy artystycznej Dom
Mody Limanka. Szuka krytycznego potencjału w modzie i zbliża ją do świata sztuki. W swojej twórczości rozmywa wzorce płciowe, estetyczne, stereotypy i schematy, podział na sztukę niską i wysoką. Poprzez inspiracje lokalną estetyką, ubiorem ludowym czy historycznym (ubiór sarmacki) ukazuje polską estetykę w przejaskrawionym i przerysowanym wydaniu. Gra ze stereotypami i ksenofobicznymi lękami. Własnoręcznie wykonuje upcyklingowane ubiory będące lokalnymi odpowiednikami haute couture, obfitującymi w autorskie druki, wzory, tkaniny, dzianiny, patchworki i eksperymentalne konstrukcje. Dyplom uzyskał w 2017 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Uczestnik wielu wystaw; jego prace były prezentowane między innymi w Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Etnografii i Przemysłu Artystycznego we Lwowie, Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, CSW Zamku Ujazdowskim w Warszawie, Trafostacji w Szczecinie, BWA w Tarnowie, Galerii Szara Kamienica w Krakowie, Vilniaus Dailės Akademija, a także podczas autorskich prezentacji,
performansów i pokazów mody.